शब्द.........

शब्द शब्द आज पुन्हा झुलू लागले
वेडे मन माझे आज अचानक

असे का झुलु लागले

स्वप्नांच्या हिंदोळ्यांवर अचानक

असे का खेळु लागले

कोण जाणे का ? ते माझे

शब्दंशब्द आज जुळू लागले

मनावरील निराशेचे ढग

काळे का पळू लागले

अन मग आशेच्या तेजाने

माझे जिवन चमकू लागले

कोण जाणे का ? ते माझे
शब्दंशब्द आज जुळू लागले

भावनांचे मेघ बनुन माझ्या

ते माझ्यावरच बरसु लागले

आणी मग चेहरयावर माझ्या

आनंद बनुन दिसू लागले

कोण जाणे का ? ते माझे

शब्दंशब्द आज जुळू लागले

नेहमीच तुमचाच

ओंकार्(ओम)

ति

ति आहे अशी अनामिक
हुरहुर मनास लावणारी
ति आहे अशी की
जगातील सारी दुःखे पचवणारी
ति आहे अशी अनामिक
हुरहुर मनास लावणारी
ति आहे अशी की
जगातील सारी दुःखे पचवणारी

ति आहे अशी जी
रडता रडता हसवणारी
ति आहे की जी

तारयांपलीकडे नेणारी

ति आहे कोमल अशी

की आईप्रमाणे वाटणारी

कधीकधी मला वाटते मजला

कणखर पित्यासमान वागणारी

कधीकधी ति असते लहान

बहीणीसारखी लडीवाळ भांडणारी

कधी कधी ति होते प्रेमीका

रागावल्यावर समजावणारी

तिच्या प्रत्येक अदांनी

अंधारात तिमीरफुल फुलवणारी

आहे अशी आश्वासक की

नेहमीच साथ देणारी

आहे ति नेहमीच राहील

माझ्या जिवनाची कहाणी

आहे ति माझी कवीता

माझी ओळख बनणारी

नेहमीच तुमचाच

ओंकार्(ओम)

आहेस वेडी राणी माझी

नेहमीच आहे सोबत तुझ्याच मी

बनुन राहीन तुझी सावली ग मी

दुःख आयुष्यातील तुझ्या सारी घेईन मी

आणी सप्तरंगी सुखे देईन मी

कारण आहेस माझी वेडी राणी तु

होय माझीच आहेस कहणी तु

माझ्या अधुरया आयुष्याला दिलास नवा अर्थ तु

आणी जगण्याचे दिलेस नवीन ध्येय तु

का जाणे माझ्या मनात वसलीस तु

जणु शरीरतील बनलीस माझ्या प्राणच तु

दिलास शब्दांना नवा आयाम तु

आणी बनलीस माझ्यावरची सावली तु

निराशेच्या वेळी होतीस आशेचा निरंतर किरण तु

प्रेम असते नक्की काय हेच शिकवलेस तु

आणि माझ्या कवीतांतील प्राण तु

नेहमीच तुमचा

ओंकार(ओम)

तुच माझा किनारा

तुच माझा किनारा

मनाला माझ्या सुखावणारा

अनाहुतपणे खुणावणारा

आहेस ग प्रिये तुच माझा किनारा

मनाला माझ्या सुखावणारा

सखे तुच माझा किनारा

भाव नकळत जाणणारा

काट्यांनी भरलेल्या वाटेवरती फुले माझ्या पसरणारा

होय ग प्रिये तुच माझा किनारा

मनाला माझ्या भावणारा

होय ग वेडे तुच माझा किनारा

लाटांना मिलनाची ओढ लावणारा

इंद्रधनुष्यी रंग दाखवणारा

होय ग प्रिये तुच माझा किनारा

स्वतःत नेहमीच गुंतवणारा

नेहमीच तुमचाच

ओंकार(ओम)

तुच आहेस गझल माझी

तुच आहेस गझल माझी श्रावणात नटलेली

तुच आहेस मेघांच्या सुरांत चिंबचिंब भिजलेली

तु आहेस रुदयातिल श्वासांची सुरेल तान

तुझ्या प्रत्येक अदांत आहे आहे माझ्या मनाचे गान

कधीकधी वाटतेस मला तु स्वप्नांतील भास

मात्र कधी भासतेस मला सत्यातील गोड आस

स्पर्श तुझा लाजरा जणु फुलला मोगरा

श्वासांच्या तुझा गंध जणु फुलतो निशीगंध

स्वप्नांतील अजोड सत्य तु हवीस तु हवीस तु

आज आहेस माझीच तु माझीच तु

ॠतुंच्यासारखी मज भासतेस तु

तरीही मला वाटते फक्त माझी गझल

तु एक स्वतःहा बनलेली गझल तु

"येते रे" म्हणताना आजही होतेस तशीच व्याकुळ तु

आणि मग जाताना रेंगाळतेस तु

ओल्या पापण्यांच्या कड्यांत आज माझ्या साठलीस तु

आजही आहे मी हरवलेला तिथेच

आणि माझ्यासोबत आजही आहेस तु

नेहमीच तुमचाच

ओंकार(ओम)