नकोत मजला

नको आधार आता मजला
मज कोणाची साथ नको
शेवटी हसत जाईन मी एकटा
मज अश्रुंचे पाट नको

नकोत बंध मज मुक्या भावनांचे
मज स्वप्नांचे पंख नको
नकोत नाती नकोत गोती
मज कुठलीही प्रित होती

नकोत हिरे माणके
मज चार खांद्यांची मदत नको
आहे तिथे द्या मज सोडुनी
मज चार फुटांची जमीन नको

नेहमीच तुमचाच

ओंकार(ओम)

स्वैर नभ

एक स्वैर नभ काल माझ्याकडे आला होता,

काय जाणे माझा पत्ता

त्याने कुठुन मिळवला होता

आकाशातल्या विजेवरती
त्याचा जिव जडला होता

एक स्वैर नभ काल माझ्याकडे आला होता.

तिच्या मोहक स्वैर वावरावर
तो फ़िदा झाला होता
वाहत्या वा-याची BMW घेऊन
तो धरतीवर पोहोचला होता
एक स्वैर नभ काल माझ्याकडे आला होता.

बसला तो माझ्याशेजारी अन
मनातली गुपीते सांगत होता
हळुच आठवुन त्या सौदामिनीला

डोळ्यांतुन टिपे गाळत होता

एक स्वैर नभ काल माझ्याकडे आला होता

बनला दुत कालीदासाचा निरोप पोहोचवण्यासाठी
पण आता हतबल झाला होता
त्या दामीनीचा पत्ता
त्याला कुठे माहीत होता

एक स्वैर नभ काल माझ्याकडे आला होता

शेवटी मी सांगीतला ठावठिकाणा तिचा
तो अल्लड पोरासारखा हसला होता
गेला निघुन आला तसाच
त्यांचा मिलनाचा सोहळा मात्र
मी पाऊस पडताना पाहीला होता
एक स्वैर नभ काल माझ्याकडे आला होता

एक स्वैर नभ काल माझ्याकडे आला होता

नेहमीच तुमचाच

ओंकार(ओम)

उधार

थोडे शब्द हवेत उधार जरा देता का कोणी?
चुकार माझ्या भावनांना गुंफुन देता का कोणी ?
आहेत भावना माझ्या शांत निजलेल्या
अगदी गवताच्या पातीवर अलगद पहुडलेल्या
कोणी देता का शब्द जरा उधार
हल्ली शब्दंशी खेळ खेळने मला काही जमत नाही
अन मग अंगणातील निशिगंध देखील फुलत नाही
न जाणे शब्दांचे माझ्याशी काय बिनसले
मज पामराच्या हातुन कसले तरी पातक घडले
भावनांच्या महासागरात जगण्यासाठी धडपतोय
मी तरीही शब्दांनी साथ देण्याची वाट पाहातोय मी

नेहमीच तुमचाच

ओंकार(ओम)

मुखवटा II

ऊगाच खोटा चेहरा तु आता किती बाळगणार
दुनियेच्या रंगमंचावर स्वतः किती वेळ फसवणार
पुरे झाले खुप रडलास आता तरी हसुन बघ
रडुन रडुन कोमेजलेल्या चेह्-यावर सुखःचे रंग जरा फासुन पहा
असुदे जीवन संकटांनी भरलेले त्याच्या पासुन पळु नकोस
आहे बरेच कही करण्यासारखे आताच मैदानातुन जाऊ नकोस

नेहमीच तुमचाच

ओंकार(ओम)

सारा सत्तेचा सारीपाट

ह्या कवीतेतले विचार हे कुठल्याही एखाद्या नेत्याला वा पक्षाशी संबंधीत नाहीत जर काही वावगे व चुकीचे लिहीले असेल तर मनापासुन क्षमस्व.......

कुठे उधळला गुलाल,कुठे फुलांची माळ,
ह्या खुर्चीसाठी मांडला आज राजकारण्यांनी सारीपाट

महागाई, भ्रष्ठाचार देशासमोर दत्त बनुन उभे आहेत
आमचे हे नेते मात्र पैश्याचा गंगेत डुंबत आहेत
गोरगरीबांच्या डोळ्यांतील अश्रुदेखील आता सुकले आहेत
सभाग्रुह डोक्यावर घेऊन हे मात्र थकले आहेत

भुमीपुत्र आकाशाकडे चातकाप्रमाणे पाहात आहे
हे मात्र संसदेत पैश्यांची बंडले नाचवत आहेत
गरीबांच्या जिवाची इथे कुणाला पर्वा आहे
आपला खिसा कसा भरेल ह्याचीच सर्वांना चिंता आहे

सगळेच असे जसे एकाच माळेचे मणी
शोधुनही सापडणार नाही धुतलेल्या तांदळासारखा कोणी
बरणीत भरलेल्या खेकड्यांची ही ह्यांची जमात आहे
एकाचा पाय खेचुन वर चढायला दुसरा लगेच तयार आहे

आरोप प्रत्यारोपांच्या नुसत्या फैरी झाडल्या जातात
आणी मग आपण कसे निर्दोष हे पटवुन देतात
कौरवांनी डाव मांडलाय ध्रुताचा क्रुष्णा पुन्हा एकदा डावावर आहे
समोर पांडव बनुन आपल्यातीलच लोकप्रतिनिधी आहेत

तो बघ बनुन शकुनी फासे फेकतोय भ्रष्ठाचार
ऊठ आतातरी नाही तर पुन्हा "महाभारत" घडणारच आहे

नेहमीच तुमचाच

ओंकार(ओम)