शांत वाटतो आजकाल
रात्रीचा समुद्रकिनारा
वाहतो तेथेही जणु मिलनाचा वारा
रंगतो खेळ लाटांचा लाटांशी जणु
भेटाया येतो दुर देशीचा किनारा
जमते मैफील मग तेथे
चांदण्यांच्या सोबतीने
तेंव्हा आकाशात झुरतो
चंद्र एकटाच साला
असते वादळ त्याच्याही उराशी
पण आपण म्हणतो
की शांत वाटतो
रात्रीचा समुद्र किनारा
ओंकार
तुझ्या आठवणींच्या हिंदोळ्यांवर खेळण्याची
सवय लागलीय आताशा मनाला
तुझ्या आठवणींच्या हिंदोळ्यांवर खेळण्याची
सवय लागलीय आताशा मनाला
सांगुनही पटणार नाही
आता हे कोणाला
सावरायचा लाख प्रयत्न करतोय
पण मन मात्र मानत नाही...
तुझ्या आठवणींचे मृगजळ पाहुन
मन माझे ऐकत नाही
वेडे होते पिसे होते...
सैरभैर पळु लागते...
दिसता पाऊलखुणा
तुझ्या ओळखीच्या
एक हासु मात्र नकळत
चेह-यावर उमटते....
ओंकार
माझ्या डोळ्यातल्या अश्रुधारा
तुझ्याने बघवणार नाहीत
माझ्या डोळ्यातल्या अश्रुधारा
तुझ्याने बघवणार नाहीत
मला ठाऊक आहे हे सत्य
म्हणुन ठरवलेय मी
की
कधीच तुझ्यासमोर रडणार नाही
जेंव्हा तु माझ्या मिठीत असशील
तेंव्हा स्वर्ग मला तोकडा असेल
जेंव्हा तु माझ्या मिठीत असशील
तेंव्हा स्वर्ग मला तोकडा असेल
तुझ्या डोळ्यातल्या प्रत्येक मोत्यावर
तेंव्हा माझेच नाव असेल
तेंव्हा माझेच नाव असेल
ओंकार
बशर्ते इम्तेहान लेले खुदा
आज मेरे मोहोब्बतका
आज वो जरुर हार जाएगा
इसलिये फिर कभी तुम
ये न पुछना ए गालीब
के हमें उनसें इतनी मोहोब्बत क्युं है
बारीश तो आज रुकी हुई है
पर फिरभी आंखे तुम्हारी युं क्युं नम है?
आंखोमे छुपाकर रख्खी है
मेंने तस्वीर उस बेवफा की
जो बेवफाई करके भी
पुछा करते है हमसे
आखीर क्युं भर आती है
आखें तुम्हारी
युं आपको कौनसा गम है?
ओंकार
ओघळले अश्रु डोळ्यातुन तुझीया अन मी न माझा राहीलो
अश्रुंसोबत त्याच डोळ्यातुन तुझ्या मी प्रेम बनुनी वाहीलो
आठवांत तुझ्या विसरुनी गेलो देहभान सारे
वाटत होते अजुनही होतील अनुकुल आपणांस वारे
प्राक्तनी अंधःकार असला तरी क्षितीजापार पाहात होतो
वाटेवर उमटलेल्या तुझ्या पाऊलखुणा आज मी शोधत होतो
शब्द ही रुसले भावनाही रुसल्या आता सोबत कोणीच नाही
वाट वळणाची धुके साचलेले मार्ग दाखवाया कोणी नाही.
Omkar
.jpg)
