कटपुतली

कर्ता करविता तोच
मी निमीत्तमात्र
कटपुतलीच्या खेळातील
मी फक्त एक पात्र

खेळतो खेळ रोज निराळे
जिवनाचे सुरेल गाणे बनवतो
देतो चाल सुःख दुखःची
अन ते जिवनगाणे सजवतो

घालतो जन्माला तोच
मृत्युच्या महामंदीरातही तोच नेतो
संकटे घालतो आयुष्यात अन
त्यांना सामोरे जाण्याचे बळही तोच देतो

घेतो परीक्षा भक्तांची वारंवार
कायदे सगळेच काटेकोरपणे पाळतो
शिकवतो स्वार्थी माणसाला अनेकदा की
कटपुतलीचा खरा सुत्रधार कुणी वेगळाच असतो

जगायचे इथे त्याच्या ईच्छेनुसार
भुमीका वटली की काळाच्या पडद्याआड जायचे
कुठलीही तक्रार करण्याचा मार्गच नसतो
जाणीव नेहमीच ठेवावी माणसाने की
जन्मापासुन मृत्युपर्यंत माणुस
फक्त कटपुतलीच असतो


नेहमीच तुमचाच

ओंकार(ओम)

चौकटराजा

नशिबात अंधार अन हाती फक्त अंगार
कण्हत कण्हत जगताना आला मनी विचार

मोहाच्या व्यासावरती भिंगरीला एकाच पायाचा आधार
काळ धावतोय घेऊन सुखः दुःखाची दुधारी तलवार
नाही चुकला कधी कुणा नशीबाचा फेरा
लाख रेघा ओढल्यातरी कागद कोरा तो कोरा

गर्दीत फिरतानाही मी नेहमीच एकटाच असतो
जसा पत्यांमध्ये असलेला चौकटचा राजा वेगळा असतो
जगतो शांतपणे निमुटपणे सहन करत
जातो स्वप्नांच्या गावात कल्पनांचा हात धरत

लावतो भावनांचे पंख आणी दुर आभाळी उडुन जातो
आसवे गिळुन टाकतो अन कवीता करुन दुनीयेला हसवतो

नेहमीच तुमचाच

ओंकार(ओम)

माझी परी.......................

गोड गोंडस हळव्या मनाची
एक परी कुठेतरी हरवलीय माझी
लाउन जिव कशी नकळत जायची
लहान मुलीसारखी अगदी निरागस हसायची
चिडायची कधीकधी, अगदी मुळुमुळु रडायची
काही बोललो मी तर कधी लटके लटकेच रागवायची
माझी गोंडस परी माझ्यावर भरपुर प्रेम करायची

जगायची माझ्यासाठीच अगदी मनामद्ये बसवायची
स्वतःचे अश्रु लपवुन ठेवुन माझे डोळे पुसायची
बोलायची मरेन तुझ्याशिवाय कदाचीत
राहीन रे नेहमीच सोबत तुझ्या
नजरेआड गेलो जरा की अस्वस्थ व्ह्यायची
सापडलो नाही मी की ति वेड्यासारखी व्हायची
ऐकायची गोष्ठी अगदी लहान मुलीसारख्या
माझ्यासाठी रात्र रात्र जागायची
माझी गोंडस परी माझ्यावर भरपुर प्रेम करायची

काय जाणे काय झाले?
माझी परी कुठेतरी हरवली
मला एकटा सोडुन गेली कुठे जाऊन लपली
आता शोधतोय फक्त तिच्या पाऊलखुणा
शब्दही तिचेच होते,भावनाही तिच्याच होत्या
भावनांतुन बनलेल्या कविताही तिच्याच होत्या
मी कुठेच नव्हतो मी होतो "निमीत्तमात्र"...............


नेहमीच तुमचाच


ओंकार(ओम)

नकोत मजला

नको आधार आता मजला
मज कोणाची साथ नको
शेवटी हसत जाईन मी एकटा
मज अश्रुंचे पाट नको

नकोत बंध मज मुक्या भावनांचे
मज स्वप्नांचे पंख नको
नकोत नाती नकोत गोती
मज कुठलीही प्रित होती

नकोत हिरे माणके
मज चार खांद्यांची मदत नको
आहे तिथे द्या मज सोडुनी
मज चार फुटांची जमीन नको

नेहमीच तुमचाच

ओंकार(ओम)

स्वैर नभ

एक स्वैर नभ काल माझ्याकडे आला होता,

काय जाणे माझा पत्ता

त्याने कुठुन मिळवला होता

आकाशातल्या विजेवरती
त्याचा जिव जडला होता

एक स्वैर नभ काल माझ्याकडे आला होता.

तिच्या मोहक स्वैर वावरावर
तो फ़िदा झाला होता
वाहत्या वा-याची BMW घेऊन
तो धरतीवर पोहोचला होता
एक स्वैर नभ काल माझ्याकडे आला होता.

बसला तो माझ्याशेजारी अन
मनातली गुपीते सांगत होता
हळुच आठवुन त्या सौदामिनीला

डोळ्यांतुन टिपे गाळत होता

एक स्वैर नभ काल माझ्याकडे आला होता

बनला दुत कालीदासाचा निरोप पोहोचवण्यासाठी
पण आता हतबल झाला होता
त्या दामीनीचा पत्ता
त्याला कुठे माहीत होता

एक स्वैर नभ काल माझ्याकडे आला होता

शेवटी मी सांगीतला ठावठिकाणा तिचा
तो अल्लड पोरासारखा हसला होता
गेला निघुन आला तसाच
त्यांचा मिलनाचा सोहळा मात्र
मी पाऊस पडताना पाहीला होता
एक स्वैर नभ काल माझ्याकडे आला होता

एक स्वैर नभ काल माझ्याकडे आला होता

नेहमीच तुमचाच

ओंकार(ओम)