बरस रे मेघा

बरस रे मेघा

वाटतं पावसात चिंब भिजावं

पण नेमकं तेव्हाच आभळ दाटून येत नाही

नेहमीच......

....जेव्हा नसतं भिजयचं

तेव्हा कोसळतोअगदी खुळ्यासारखा....

..येतो धावत धरणीला बिलगायला

वेडया प्रियकराच्या वेडया ओढीने..

अन्....अन् कधी बसतो हिरमुसून

या अथांग आकाशाच्या एखाद्या कोप-यात,

अगदी.. अगदी हट्टी लहान मुलासारखा

...पण आज मला भिजायचंय

...चिंब चिंब व्हायचंय

...रे मेघा... बरस न एकदाचा

अगदी झुंजार पाउस म्हणतात की काय न अगदी तसा

...मी भिजेन तेव्हा मला तुझ्या कुशीत घे

...आज मला ..खरं खरं सांगू ?

खूप खूप रडायचंय... अगदी मनसोक्त रडायचंय..

मी रडत असताना मला तुझ्यात सामावून घे

मला तुझ्यात इतकं एकरूप व्हायचंय

...आणि विदूषकालाही रडू येतं हे जगापासून लपवायचंय

...रे मेघा...बरसशील न....

फ़क्त एकदा माझ्यासाठी...

या वेड्या विदूषकासाठी...

बरस रे मेघा......

नेहमी तुमचाच,

ओंकार

भेट II...

वेळ सरुन जात होती
अन तु होत होतीस बेचैन
कारण आता होणार होता विरह
पुन्हा काही काळासाठी
पण किती? कोणास ठाऊक?
जेवढा वेळ एकत्र होतो किती खुष होतो
एक हक्काचं घर उभारत होतो
एकमेकांसाठी..... एकमेकांसोबत.......
तु हळुच येऊन बिलगलीस मला
अन चेहरा वळवलास अगदी हळुवारपणे
चेह-यावर एक मोहक स्मित
अन ओठांच्या पाकळया मिटलेल्या
अगदी गुलावाच्या जणु...
थोडीशी लाजरी बुजरी तु
अन मी ही तुझ्या जवळच
अगदी तसाच....
अन तितक्यात आपल्यातले अंतर मिटुन गेले
ते ओठांवर हलकेच टेकलेले ओठ
काही बोलायची आता गरजच नव्हती
अन इच्छाही नव्हती........

नेहमीच तुमचाच,
ओंकार(ओम)

भेट...

अशीच ति सतत डोळ्यांसमोरे येणारी भेट आपली
तो मंद वाहणारा वारा....
अन ते भुरभुर उडणारे तुझे केस
दुरवर कुठेतरी गाणारा कोकीळ...
अनं तुझे ते हळुच माझ्याकडे पाहाणं
कसं विसरु शकेन मी ते सारं
हम....... सांग ना ?
उभ्या जन्मात ते शक्य नाही
ति मोरपीशी आठवण
वेड्या आठवांची वेडीच साठवण
तुझे हलकेच माझ्या मिठीत येणं
अन हळुवार पापण्यांची कवाडं मिटणं
अनं तु माझ्या मिठीत....
पण मी ...
मी तेंव्हा माझ्यात नव्हतोच
पाहात होतो भेट आपली अगदी दुरवर बसुन
करीत होतो प्रयत्न
ति भेट डोळ्यांत भरुन घेण्याचा ....

नेहमीच तुमचाच,
ओंकार(ओम)

कारण..... तु येंणार म्हणाली होतीस [Original]

संध्याकाळची शांत वेळ
मी एक एक कप्पा रिता करत होतो मनातला,
तुझ्या आठवणींनी भरलेला....
रिमझीम पाऊस खिडकीबाहेर
अन डोळे तुझ्याच वाटेकडे लागलेले
तुझ्या येण्याची खुण शोधत....
कारण..... तु येंणार म्हणाली होतीस
पाहात होतो वाट आतुरपणे अगदी चातकासारखाच तृषार्थ होऊन...
थोडासा बेचैन होतो.....
त्या ढगांमध्ये घुमणा-या वा-यासारखाच
शरीर थकलेलं पण डोळे....
अजुनही तुझ्या येण्याच्या वाटेकडे लागलेले
कारण..... तु येंणार म्हणाली होतीस
तो आकाशीचा चंद्रमा..
हळुच ढगांआड लपला
माझ्या -हुद्याचा एक ठोका
अगदी अनाहुतपणे चुकला
वेळ हळु हळु जात होती सरुन
उर मात्र माझा येत होता भरुन
धोधो कोसळुन तो खिडकी बाहेरचा पाऊस
आता थांबला होता
कदाचीत तोच अश्रु बनुन
डोळ्यांतुन माझ्या ओघळत होता
तु दिलेली वेळ.....
कधीचीच निघुन गेली....
तु मात्र आलीच नाहीस.....
मी अजुनही तसाच......
त्याच खिडकी पाशी....
सगळ्यांमध्ये असुनही सगळ्यांहुन वेगळा.....
कारण..... तु येंणार म्हणाली होतीस
रडतोय एकटाच...एकांतात....
तुझ्या येण्याचा वाटेवरमी माझ शव खुण म्हणुन सोडतोय.....
एका वेड्या आशेवर.......
कारण.....
तु येंणार म्हणाली होतीसबरोबर ना?

नेहमीच तुमचाच,
ओंकार(ओम)

कारण..... तु येंणार म्हणाली होतीस

संध्याकाळची शांत वेळ

एक एक कप्पा रिता करत होतो मनातला,
तुझ्या आठवणींनी भरलेला....
तुझ्या आठवणींनी भरलेला....
रिमझीम पाऊस खिडकीबाहेर
अन डोळे तुझ्याच वाटेकडे लागलेले
तुझ्या येण्याची खुण शोधत....
तु येंणार म्हणाली होतीस ना?
पाहात होतो वाट आतुरपणे
चातकासारखाच तृषार्थ होऊन...
बेचैन होतो.....
ढगांमध्ये घुमणा-या वा-यासारखाच
शरीर थकलेलं पण डोळे....
अजुनही तुझ्या येण्याच्या वाटेकडे लागलेले
तु येंणार म्हणाली होतीस ना?
आकाशीचा चंद्रमा..
हळुच ढगांआड लपला
-हुद्याचा एक ठोका
अगदी अनाहुतपणे चुकला
वेळ हळु हळु जात होती सरुन
उर मात्र माझा येत होता भरुन
धोधो कोसळुन खिडकी बाहेरचा पाऊस
आता थांबला होता
कदाचीत तोच अश्रु बनुन
डोळ्यांतुन ओघळत होता
दिलेली वेळ.....
कधीचीच निघुन गेली....
तु मात्र आलीच नाहीस.....
मी अजुनही तसाच......
त्याच खिडकी पाशी....
सगळ्यांमध्ये असुनही सगळ्यांहुन वेगळा.....
तु येंणार म्हणाली होतीस ना?
रडतोय एकटाच...एकांतात....
तुझ्या येण्याचा वाटेवर शव खुण म्हणुन सोडतोय.....
एका वेड्या आशेवर.......
तु येंणार म्हणाली होतीस ना?
बरोबर ना?

फक्त तिचाच,

ओंकार(ओम)