"भ्रांत"

स्वप्नांतल्या कळ्यांना..
रात्रीस जाग आली..
त्या वेड्या पाऊलांना.
का तुझीच याद आली?

वाट शोधतो मी पुन्हा..
ती सहज तुझी नी माझी..
उमगेल का कधीही
वेडे तुला कहाणी ग माझी

तु भेटशील तेंव्हा..
मन होईल माझे शांत
न भेटशी तोवरी ही.
अनामिक गुढ भ्रांत

ओंकार

आता तरी येशील का?

उजाडला तो नवा दिवस..
अन डोळ्यांत दाटलेलं नवस्वप्न
नवीच उमेद..वादळासही झेलण्याची..
अन नवीच साद...जन्मोजन्मांतरीची..
त्या सादेस प्रतिसाद बनुन...
कधी तरी ऐकु येशील का?
सांग ना आता तरी येशील का?

वाट तुझी बघता बघता...
दिवस हाही सरुन गेला..
सांजवेळी..शब्द खुळा..
मनात ज्वार घेऊन आला..
शब्दांच्या कविता बनवण्यासाठी..
भावना बनुन येशील का?
सांग ना आता तरी येशील का?

रात ही विझली आता तरी येशील का?
ओंजळीतील चांदण्या..
आकाशांत गोवशील का?
त्या चांदव्यास देण्या साथ..
नभांत चांदण्यांपरी दिसशील का?
सांग ना आता तरी येशील का?

ओंकार...

मी..खुळा..

उरलेले अश्रु ओंजळीत बांधुन..
मी..अवचीत एकांतात हसणारा..
अन तुझ्या आठवांत रमुन.
मी..खुळा..कविता करणारा

थोडासा अबोल..थोडा बोलका..
प्रसंगी..निःशब्द करणारा..
थोडक्याच वेळी..मनातल्या भावनांना.
कोणासमोर रितं करणारा...

कोणास मी वाटतो निर्दयी ..
कोणास वाटे मी मग्रुर..
नसते सोबतीस कोणीही जेंव्हा.
येतो..मनात भावनांना पुर

निःशंक पण जगतोय मी..
आसवांनाही सांभाळतोय मी..
जन्म नव्याने घेता घेता..
जुन्या जखमाही लपवतोय मी..

जुन्या जखमा..वाळुनही जातील..
नयनांच्या वातीही..विझुन जातील..
स्वप्न डोळ्यांत उतरता उतरता..
श्वासच...सारे असमर्थ होतील..

तरीही पुन्हा दिसेन मी..
नभांमध्येही भासेन मी..
शोध एकदा घे माझा माझ्याच शब्दांत
त्या कवितांत नक्कीच बोलेन मी..

दिसेन तुला..मनसोक्त हसताना..
तर कधी.एकांतात..उर भरुन रडताना..
अवचित तुझ्या आठवांत हरवताना..
अन सापडली तु..की तुझ्यात मिसळताना.

मला शोधण्यासाठी..
फक्त शोधक नजर हवी
डोक्यांतले वादळ समजण्यासाठी
फक्त मनाची तयारी हवी

ओंकार

तुझ्या अंगणात

तुझ्या अंगणातील तुळशीसमोर
भर पहाटे दिवा पेटवणारी तु
अन.मी दिसताच कुंपणाबाहेर..
नकळतच..स्वतःत हरवणारी तु


तो तुळशीसमोरील मंद दिवा
तुझ्या येण्याची शाश्वती देणारा..
बेधुंद वारा..विझवण्यास त्याला
उगाचच..एवढा आतुर होणारा


प्रत्येक फेरा..तुळशीभोवतालचा
अन..त्याच सोबत सजलेलं स्वप्न
प्रत्येक क्षणांत तुझी वाटं बघण्याचं
त्या कुंपणाबाहेर..तुझ्या प्रतिक्षेत


पाहुनही मला कुंपणाबाहेर..
अंगणातच थबकलेली तु..
अन.माझी वळलेली पाऊले पाहुन
पदराआड..मनसोक्त रडलेली तु


ओंकार

आताशा..

आताशा..फक्त..उन्हात चालणे..
मनीचे गा-हाणे चालु राहे
थकली पाऊले.. थकलेसे मन..
जातसे उन्मळुन तुझ्या पायी

आलीस आज...पाहाण्यास काय
केला मी उपाय..आठवांवरी..
तुझ्यासम नाही..भेटे तुझे याद
परतली पुनश्छ...स्वप्नांतरी

लाभलीसे भ्रांत..उगाच चालणे.
वेड्यासम ..झाली..प्रित माझी
न जाणे कोठे..हरवुन गेली..
साशंकीत झाली...याद तुझी..

धावत ये सये..भेटण्यास मज..
जातील ते श्वास...हरवुनी..
साद दे नव्याने...जगण्याची आज..
प्राण हा मनांत...वाद घाली..

ओंकार