आज ठरवुनच आलेली...
की मनाचे बंध आज
तोडुन टाकायचे...
अन ....आजवर
खोल मनात दाबुन ठेवलेल्या...
त्या सा-या भावनांना...
आज मुक्त करुन टाकायचं...
तुझ्यासाठीच सजलेली...नटलेली...
मी...
एका अनामिक ओढीने
तुझ्याकडेच ओढली गेलेली..
बस आता सगळ सांगुन टाकायचं..
तुला...
तुझ्यासाठीच केसात
माळलेला गजरा
आज...त्याच्या प्रत्येक पाकळीतुन
माझ्या तुझ्यावरच्या
प्रेमाची साक्ष देतोय जणु
अन मीही तशीच
डोळ्यांत काजळ भरुन आलेली....
तुला डोळ्यांत कायमचं
साठवण्यासाठी...
आज बस...
तुला येऊन बिलगायचयं..
सांगायचयं तुला की
तुही मला आवडतोस...
माझंही तुझ्यावर तितकेच प्रेम आहे....
जितकं...तु करतोस....
माझ्यावर...
बस...आजवर
सांगायचे कधीच जमले नाही...
मागे एकदा तु नकळत
बोलुन गेला होतास...
की तुला मला गजरा माळलेलं.बघायला आवडतं.
म्हणुनच आलेय रे सख्या......
तुझ्या सादेला प्रतिसाद देण्यासाठी....
मी आहे तुझीच रे.....
सखी तुझीच रे.....
अगदी आयुष्यभरासाठी...
ओंकार
Wednesday, April 6, 2011
Friday, April 1, 2011
ती गेली .....
अबोल जखमा मनीच्या...ती सावरुन गेली...
स्वप्न पुन्हा नवपालवीचे ...ती दाखवुन गेली..
होतोच आजही मी तैसा...बेचैन तव आठवांत...
त्या आठवांतल्या वाटांवरुन....तुजपाशी घेऊन गेली...
चांदण्याच्या श्रुंगार..लेवला सये तुझ्या अंगणात...
त्या रातराणीचे मौन मज शब्दांत सांगुनी गेली....
नभी चंद्र तो थिजला...पाहुनी तुज यौवनाला...
त्या यौवनात नशील्या मज बुडवोनी गेली..
विस्मरणात गेली अशी ती निघोनी...
जगायचे तिच्याविन ती शिकवोनी गेली....
ती गेली .....बस...माझे सर्वस्व होऊनी गेली...
ओंकार....
स्वप्न पुन्हा नवपालवीचे ...ती दाखवुन गेली..
होतोच आजही मी तैसा...बेचैन तव आठवांत...
त्या आठवांतल्या वाटांवरुन....तुजपाशी घेऊन गेली...
चांदण्याच्या श्रुंगार..लेवला सये तुझ्या अंगणात...
त्या रातराणीचे मौन मज शब्दांत सांगुनी गेली....
नभी चंद्र तो थिजला...पाहुनी तुज यौवनाला...
त्या यौवनात नशील्या मज बुडवोनी गेली..
विस्मरणात गेली अशी ती निघोनी...
जगायचे तिच्याविन ती शिकवोनी गेली....
ती गेली .....बस...माझे सर्वस्व होऊनी गेली...
ओंकार....
फाटकं छप्पर...
फाटकं छप्पर....नशीबात घेऊन...
उगाचचं चालत राहायचं...
त्या उद्याच्या
नव्या सुर्याची वाट बघत...
कदाचित उदयाचा उगवणारा सुर्य....
आयुष्यातला अंधार मिटवुन टाकेल...
अन माझ्या आयुष्याच्या
रिकाम्या फ्रेमला....
एक हक्काचा आधार लाभेल...
जास्त कशाची अपेक्षा नाही....
अगदी सप्तरंगी इंद्रधनुचीही....
पण..
हक्काचा एक रंग तरी लाभला....
तरी जगण्याला ध्येय मिळेल...
तेच ते फाटकं छप्पर...
मला पुन्हा एकदा उभं करेल...
अठराविश्व दारीद्र्य
तसचं मुठीमध्ये लपवुन...
मी...जगेन...नक्कीच जगेन...
ओंकार
उगाचचं चालत राहायचं...
त्या उद्याच्या
नव्या सुर्याची वाट बघत...
कदाचित उदयाचा उगवणारा सुर्य....
आयुष्यातला अंधार मिटवुन टाकेल...
अन माझ्या आयुष्याच्या
रिकाम्या फ्रेमला....
एक हक्काचा आधार लाभेल...
जास्त कशाची अपेक्षा नाही....
अगदी सप्तरंगी इंद्रधनुचीही....
पण..
हक्काचा एक रंग तरी लाभला....
तरी जगण्याला ध्येय मिळेल...
तेच ते फाटकं छप्पर...
मला पुन्हा एकदा उभं करेल...
अठराविश्व दारीद्र्य
तसचं मुठीमध्ये लपवुन...
मी...जगेन...नक्कीच जगेन...
ओंकार
"तेजोमयी"..
सगळं..काही बदललयं...
प्रत्येक क्षण...निसटलेला...
जणु नविन प्रश्न घेऊन
उभा ठाकलेला...
आता त्या प्रश्नांनाच
मला संपवायचयं..
आज पुन्हा एकदा
नव्याने जगायचयं..
खुळा अट्टहास
क्षितीजापार डोकावण्याचा..
अन...उगाचच झालेली फरफट...
उगाचच...
आता त्या सा-याला मागे सारुन..
पुन्हा एकदा हसायचयं...
जगायचयं...
त्या जुन्या आयुष्यातलं
काहीच नकोय...
पुन्हा त्या भुतकाळाची
आठवण म्हणुन...
बस..
आता हवीय
फक्त एक नवी उमेद..
अन आशेचा एक किरण....
त्या अगणीत मेघांना दुभागुन...
"तेजोमयी"..
भविष्य दाखवणारा...
Omi
प्रत्येक क्षण...निसटलेला...
जणु नविन प्रश्न घेऊन
उभा ठाकलेला...
आता त्या प्रश्नांनाच
मला संपवायचयं..
आज पुन्हा एकदा
नव्याने जगायचयं..
खुळा अट्टहास
क्षितीजापार डोकावण्याचा..
अन...उगाचच झालेली फरफट...
उगाचच...
आता त्या सा-याला मागे सारुन..
पुन्हा एकदा हसायचयं...
जगायचयं...
त्या जुन्या आयुष्यातलं
काहीच नकोय...
पुन्हा त्या भुतकाळाची
आठवण म्हणुन...
बस..
आता हवीय
फक्त एक नवी उमेद..
अन आशेचा एक किरण....
त्या अगणीत मेघांना दुभागुन...
"तेजोमयी"..
भविष्य दाखवणारा...
Omi
आजन्म तुझीच...
कायमच नाटक केलं..
मी सगळ्यांनाच फसवण्याचं...
आता मात्र खरचं..फसलयं...
मन एका खुळ्याचं...
चेह-यावरचा रंग खोटा...
क्षणार्धात उतरुन गेला...
तुझ्या माझ्या गोष्ठी ब-याच..
आठवांत मला देऊन गेला...
त्या जुन्या आठवांची फोलपटं.अ
आता पुन्हा एकदा ग्वाही देतायत..
मन माझं अस्थिर झालयं...
ते मलाच पटवुन देतायत्...
आता अजुन किती काळ
मी स्वतःलाच फसवत राहयचे...
अजुन किती काळ मी फक्त
स्वप्नातच इमले बांधायचे...
बंधने सारी विसरुन जा..
एकदा मला कवेत घे...
तुझ्या माझ्यातले सारं अंतर
क्षणार्धात सख्या मिटु दे..
सर्वस्व वेड्या दिलेय तुला...
मनाचं काय विचारतोस?
मी तर आहे आजन्म तुझीच...
सोडुन गेलीस तर विसरशील का मला...
असले हे प्रश्न का करतोस?
तु नेहमीच बोलायचास...
सगळे काही ठिक होईल...
सये तुझ्या आसवांचा
एक दिवस तरी अंत होईल...
माझ्यापासुन लपवुन ठेवलेस..
इतकं मोठं कारण..
श्वासच थिटे होते तुझे....
हेच होतं न तुझे मला टाळायचे कारण...
जाताजाताही वेड्या इतके सारे देऊन गेलास...
कायम इच्छीलेले ते स्वप्न माझे
सख्या पुर्ण करुन गेलास...
आजवर दाबुन ठेवलेल्या..
त्या प्रत्येक क्षणाचा...
अनुभव मला देऊन गेलास...
प्रेम कसं करावं हेच मला समजावुन गेलास..
ओंकार
मी सगळ्यांनाच फसवण्याचं...
आता मात्र खरचं..फसलयं...
मन एका खुळ्याचं...
चेह-यावरचा रंग खोटा...
क्षणार्धात उतरुन गेला...
तुझ्या माझ्या गोष्ठी ब-याच..
आठवांत मला देऊन गेला...
त्या जुन्या आठवांची फोलपटं.अ
आता पुन्हा एकदा ग्वाही देतायत..
मन माझं अस्थिर झालयं...
ते मलाच पटवुन देतायत्...
आता अजुन किती काळ
मी स्वतःलाच फसवत राहयचे...
अजुन किती काळ मी फक्त
स्वप्नातच इमले बांधायचे...
बंधने सारी विसरुन जा..
एकदा मला कवेत घे...
तुझ्या माझ्यातले सारं अंतर
क्षणार्धात सख्या मिटु दे..
सर्वस्व वेड्या दिलेय तुला...
मनाचं काय विचारतोस?
मी तर आहे आजन्म तुझीच...
सोडुन गेलीस तर विसरशील का मला...
असले हे प्रश्न का करतोस?
तु नेहमीच बोलायचास...
सगळे काही ठिक होईल...
सये तुझ्या आसवांचा
एक दिवस तरी अंत होईल...
माझ्यापासुन लपवुन ठेवलेस..
इतकं मोठं कारण..
श्वासच थिटे होते तुझे....
हेच होतं न तुझे मला टाळायचे कारण...
जाताजाताही वेड्या इतके सारे देऊन गेलास...
कायम इच्छीलेले ते स्वप्न माझे
सख्या पुर्ण करुन गेलास...
आजवर दाबुन ठेवलेल्या..
त्या प्रत्येक क्षणाचा...
अनुभव मला देऊन गेलास...
प्रेम कसं करावं हेच मला समजावुन गेलास..
ओंकार
Subscribe to:
Posts (Atom)




