विदुषक

मुखवटा आडचा खरा चेहरा
कधी कुणीच पाहीलाच नाही
आमच्या भावनांचा कुणीही
कधीही विचारच केला नाही

मुखवटा चढला की आम्ही

आमचे स्वत्व विसरतो

अश्रु ओघळत असले तरीही

इतरांना मनसोक्त हसवतो

सगळ्यांनाच आम्ही कसे

हातोहाथ फसवतो

रंगामागील खरा चेहरा

नेहमीच जगापासुन लपवतो

रडतो कधी एकांतात असताना

चेह-याचा रंग अश्रुंनी पुसतो

ह्या मुखवटेबाज दुनीयेत

आम्हीही मुखवटे लावुन मिसळतो

तुमच्या सारख्या नसतीलही

पण आमच्याही इच्छा आकांक्षा असतात

त्या अपुर्ण राहील्याची सल बनुन

नेहमीच मनाला टोचतात

नेहमीच तुमचाच

ओंकार(ओम)